عبد اللّه حاجى صادقى

59

سيماى يهود در قرآن (فارسى)

و تمامش رسانده است . « 1 » ربّ العالمين يعنى صاحب عالم و تدبير كننده آن . سبحان از ماده تسبيح به معناى تنزيه و پاك داشتن است سبحان الله يعنى مبرا و پاك است خدا از آنچه ديگران نسبت مىدهند . برداشت‌ها : 1 - از مهم‌ترين جلوه‌هاى توحيدى كه قرآن روى آن عنايت فراوان دارد ، توحيد ربوبى و نفى همه رب‌ّها و انحصار تدبير و مديريت نظام آفرينش به دست خدا است . توحيد يك انديشه صرفاً ذهنى نيست كه فقط در اعتقاد ذات خدا را يگانه بدانيم بلكه توحيد در تمام نظام آفرينش و گردش خلقت و اداره عالم جلوه مىكند و اگر كسى براى غير خدا در تدبير و نظام‌مندى و اداره خلقت نقش استقلالى قائل شود و يا تن به فرمانروايى و يا عبوديت غير او بدهد مشرك است . 2 - يكى ديگر از آثار و پيامدهاى توحيد ، انحصار حاكميت به خدا است . در فرهنگ توحيدى قرآن اراده و ولايت هيچ انسانى برتر از اراده ديگران نيست و هيچ گروه و طبقه‌اى مجاز نيست خود يا ديگران را ارباب ديگران قرار دهد . اطاعت

--> ( 1 ) . مفردات راغب ، ص 189 .